ОРЫШТЫРУ ф. 1) йөкл. юн. к. орышу

2) күч. Котырту, коткы салу, бәрелешкә китерү. Икенчедән, аларны маңгайга-маңгай орыштырып, үзара сугыштыру фасылын да (урынсыз булса да, матур сүз тапканына елмаеп куйды) күз уңыннан ычкындырырга ярамый. Т.Галиуллин