ОНЛА’У ф. Он сибү, онда әвәләү; онга буяу. Камырны тагын онларга кирәк

Онлап бетерү Тулысынча онлау; бик нык онлау

Онлап җиткерү Тиешле дәрәҗәдә онлау

Онлап тору Даими яки әледән-әле онлау

Онлый башлау Онларга тотыну

Онлый бирү Бернәрсәгә карамыйча онлау