ОЕШЫК с. 1) Бергә укмашкан, оешкан, чәбәләнгән

2) диал. күч. Тыныч, талгын. Башня сәгате торып-торып өч мәртәбә сукты... Оешык тынлыкны кузгаткан аның моңлы тавышлары әллә кайларга озаеп бара иделәр... Ш.Камал