ОБЕРТОН и. нем. муз., физ. Төп тон яңгыраганда барлыкка килеп, тавышка үзгә төсмер я тембр өсти торган һәм шул сәбәпле бер тавышны яки музыка коралын икенчесеннән аерырга мөмкинлек бирә торган тон; обертон тирбәнешләре ешлыгы төп тоннан 2, 3, 4 һ.б. тапкыр зуррак