ӨФЛӘ’Ү ф. 1) сөйл. к. өферү (1 мәгъ.). Өенә кайткач, ул самавырын яңартты. Өфләп кенә, бу юлы ике өрек җимеше салып чәй эчте. Ә.Гаффар

2) күч. Артык иркәләү, назлау

Өфләп тору Гел, һәрвакыт өфләү