Ө’Ф ИТҮ ф. Өрү, өф дип өрү. Пар бөркегән боткага Өф-өф итеп өрермен. Җыр. – Юк шул, – диде, – тешләнгән урынны өф итү кебек кенә тоелды. Ф.Яхин. Егет кызга: «Өф итеп өрсәм, мамыктай очып китәсең инде син, ә кочагыма алып кыссам, майдай эреп төшәчәксең», – дигәндәй, шаяртып күз кысты. М.Шаһимәрдәнов