ӨФЕЛДӘТҮ ф. 1. Өф-өф итеп өрү, өреп суыту. Өф-ф дип өреп җибәрәм дә эчәм, өфелдәтәм дә эчәм. Ватаным Татарстан

2. өфелдәтеп рәв. мәгъ. сөйл. Бик кадерләп, саклап