ӨФ иярт. к. өф-өф

◊ Өф итеп к. өф-өф итеп. Их, моннан чыга алсам, билләһи дип әйтәм, өф итеп кенә тотар идем дә үзен… Чыгып кына… булмас… шул… Г.Гыйльманов. Мин синнән, бабай, ярышка... әнә теге... фабрик чаңгыларыңны биреп тормассың микән, дип килгән идем... Ватмам-сындырмам, өф итеп кенә тотармын... А.Хәлим. Әгәр дөнья йөртсә сине өф итеп, Уйлый күрмә, килде тоташ бәхет, дип. Р.Вәлиев