ӨЛФӘТ и. гар. 1) Аралашу; дус булу. Өлфәт илә без дә итик өлфәт. Г.Тукай

2) Бергәлек, бердәмлек. Дуслык вә карендәшлек ‒ өлфәткә вә өлфәт куәткә сәбәптер. К.Насыйри. Өлфәт хасил иткән иде. М.Гафури