ӨЗДЕРТҮ ф. 1) йөкл. юн. к. өзү (2 мәгъ.). Ул сул кулын фронтта өздертеп кайткан иде. Г.Галиев

2) сөйл. к. өздерү (2, 3 мәгъ.)

Өздертеп алу Тиз генә өздертү. – Борылмасалар, сваркаң белән өздертеп алырсың, – диде, эш башларга кирәклеген искәртеп. Н.Хәсәнов