ӨЕРТҮ ф. 1. сөйл. к. өерү (1 мәгъ.)

2. өертеп рәв. мәгъ. Пыр туздырып, тиз-тиз. Йортны себерде, ишек алдындагы бердәнбер тал агачының кайрысын кимереп торучы кәҗәләрне себерке белән өертеп куып чыгарды һәм, капканы ябып, келәне элеп куйды. Ә.Фәйзи

Өертеп бару Рәттән бер-бер артлы барысын да өертү

Өертеп китү Кисәк кенә, бик тиз рәвештә өертү