НАЧА’Р-НОЧАР с. 1. Эшкә яраксыз, түбән сыйфатлы, хөрти. Начар-ночар, иске-москы киемнәр

2. рәв. мәгъ. Тиешенчә түгел, җиңелчә генә. Су юл алган инде, өстән агып ята, начар-ночар гына буылган бугай ул. А.Гыйләҗев