НАР II и. гар. иск. 1) Ут, ялкын, атәш. Әмма артыннан ияреп хур итә – Дәҗҗал кеби, Тирә-якны чорнап алган кып-кызу бер нар кеби. З.Бәшири. Фәкать Мостафаны каршысында күрү илә бит алмалары кып-кызыл булып, --- Фатыйманың кальбенең дә гыйшык вә мәхәббәт нары илә тулы булдыгына дәлиллек итмәктә иде. Ф.Кәрими

2) Җәһәннәм, тәмуг