НАМУССЫНУ ф. сөйл. Оялу, кыенсыну, читенсенү, кыймау. Шунлыктан яңадан өенә кайтып керергә дә намуссынды. З.Мәхмүди. Кыш уртасына эшчеләр бушаган иде дә, мең мәшәкать арасында Давыт йортка нигез салдырырга оныткан булып чыкты, туңган җирне актарттырырга исә намуссынды. М.Маликова