МЫР иярт. Песи мыраулаган тавышны белдерә. Тычкан халкы үтә сак бит ул. – Мияу! Мыр-р-р! – диде Тычкан баласы. Әкият. Юк исә мыраулармын һаман: мыр-р-р! мыр-р-р! Г.Камал. Ул да булмый, нәрсәдер: – Мыр-рр мияу! – дип кычкырып, Думпасның борынын тырнап төшерә дә ишектән атылып чыгып китә. Р.Батулла