МЫ’ЛТ-МЫЛТ иярт. Нәрсәнең дә булса селкенеп торуы, дерелдәве, калтыравы; күзләрнең еш йомылуы турында. Аның [Галикәйнең] күз алмалары мутланып тәгәриләр, ирене мылт-мылт килә, ул, озын, ябык муенын төрле якка боргалап, бөтен авылның, бөтен урамның, бөтен кешеләрнең игътибарын үзенә генә җәлеп итәргә тырыша. А.Гыйләҗев. Һәм ул, мылт-мылт итеп, керфекләрен кагып куйды. Безнең гәҗит