МОҢЧАН с. Еш моңланучан, хисле, нечкә күңелле; моңлы, сагышлы. Искәндәрнең су шикелле саф, акыллы, моңчан коңгырт күзләре өстендә шәркый рәвештәге кара нечкә кашлары, озынчарак яңаклар арасындагы алсу бит урталары һәм чия шикелле кызыл, шактый калын иреннәреннән яшьлек, тазалык җиле исеп торадыр иде. Ш.Камал. Исән чагында дөнья рәхәте күрмичә, ачлы-туклы яшәп, утызга да җитмичә кара туфрак астына күмелгән ул моңчан егетне без нәрсәсе өчен зурлыйбыз соң? Сөембикә