МОҢЛА’У ф. диал. 1) Моңлану, уйга бату

2) Моңлы итеп көйләү, җырлау. Күлнең артында берәү моңлап көйли ---. Г.Тукай. Судагы бакаларга кадәр үзләренчә моңлап гөрләшә... Т.Гыйззәт

Моңлап тору Сөйләү моментында моңлау