МОҢ-ЗАР җый. и. Моң һәм зар, кайгы-хәсрәт; аһ-зар. Кабатлады үзе [егет:] Моң-зар түгел, Иген күкрәр монда һәр елны! Х.Әюп. Болар барысы да юлда кайтканда, аннары әле генә өйдә туган икеле-микеле моң-зарларны алып киттеләр, ул залдагылар янына чыкканда, баш әйләндергеч киеренкелектән арынган, ял иткән иде. А.Гыйләҗев