МИН-МИНЛӘНҮ ф. 1) Мактану, масаю; үз-үзен эре, һавалы тоту, тәкәбберләнү. Дәүли үзе дә һәрвакыт үзен-үзе күрсәтергә, мин-минләнергә, үзеннән башканы кешегә санамаска бик ярата. Н.Гали

2) Үз көчен, сәләтен тиешеннән артык бәяләү, үз-үзенә артык ышану. Мин-минләнгән егетне яу килгәндә күрербез. Мәкаль