МЕ’БЕЛЬЧЕ и. сөйл. 1) Мебель, төрле өй җиһазлары ясау остасы

2) Өй җиһазлары ташу, сату һ.б.ш. хезмәттә эшләүче кеше. Дөрес, ире эшләде: кирәгендә мебельче грузчик булды, йөз чөермәде – кулына себерке тотты, авыр чүкеч белән тимер чүкеде ---. А.Гыйләҗев