МӘФТҮН с. гар. 1) Сокланырлык. Толымнары мәфтүн кара иде [укытучы апаның], Чәчен инде еллар уңдырган. Ә.Синугыл-Куганаклы

2) Мөкиббән; үз-үзен онытып сокланган. Мин үзем Нәҗип Җиһановның музыкасына мәфтүн түгел, һәрхәлдә, ул татар музыкасында зур урын тота һәм тотачак! Р.Батулла