МӘРХҮМ и. гар. 1. Үлгән кеше (гадәттә, ир-ат). Әткәй мәрхүм капка төбенә бер чыкты, ике чыкты, өйдә читтән кайткан кунаклар да бар, ул да түзмәде, «барып кайт, улым» диде бу. А.Гыйләҗев

2. хәб. мәгъ. Үлгән булу. Әти-әни – мәрхүмнәр. В.Нуриев