МӘРХӘМӘ’Т ИТҮ ф. Кызгану, аяу; ярдәм кулы сузу, мәрхәмәтле булу. И каләм, безгә һәрдаим ярдәм һәм мәрхәмәт ит. Г.Тукай. [Гыйсмәт:] Зинһар, Мөршидәм, мәрхәмәт ит! М.Фәйзи