МӘНЛЕ с. Мән (II) белә торган; тәртипле, рәтле. --- Әсмабикә әйтә: «Хәмидә ул – бик булган, бик мәнле кеше, Алла боерса, кеше арасында битебезгә оят китермәс әле», – ди. Г.Камал. Әйбәт, мәнле егет, кичә сугышка китәр алдыннан кереп саубуллашып чыкты. С.Сабиров. Мәнле ул авыл кешесе! Р.Мулланурова