МӘДӘ’Ү ф. диал. 1) Уңайсыз, гадәттә артка табан авып китү, мәтәлү; тора алмаслык итеп егылу (хайваннар тур.)

2) күч. Утырган яки баскан җиреннән ялгыш артка табан егылып төшү (кеше тур.)