МАҢКАЛА’У ф. сөйл. 1) Салкын тию, аллергия кебекләрдән борын куышлыгы ярсыганда, туктаусыз маңка килеп тору

2) Маңка авыруы белән авыру, маңка авыруы йоктыру

Маңкалап бетү Нык маңкалау

Маңкалап тору Әледән-әле яки хәзер маңкалау

Маңкалый башлау Маңкаларга тотыну