МАҢГЫРА’У ф. иск. 1) Бәэлдәү

2) Ахылдау, көрсенү, авыр сулау. Ялгыз башы каңгырап, Куйдай булып маңгырап, Чүл далада тинтерәп, Дуадактай хан калыр. Дастан