МАИЛ с. гар. иск. 1) Берәр нәрсәгә һәвәслеге, сәләте булган, хирыс, оста, маһир. Ләйлә вә Кайсның матурлыгына багып, бер дилбәр зиба ул дәхи бик җан илә Кайскә маил булып, борчылыр булды. Дастан

2) иск. диал. Берәр нәрсәгә охшаган, охшаш, тартым, кебек. Күрең япон әһалисен нәя маил, имеш, анлар. Г.Тукай