ЛӘЯКАТЬЛЕ с. иск. кит. Лаеклы, тиешле. [Бай] кыяфәте, сөйләшкән сүзе илә адәмнән хисап ителсә дә, һәркемгә тигезгән җәбере вә мәлгуньлеге илә иблис --- ләкабен алырга ләякатьле иде. Ш.Мөхәммәдев