ЛӘТЫЙФ с. гар. иск. 1) Гүзәл, нәфис, мөлаем. Кечкенәдән гүзәл нәрсәләр укыган балаларның күңелләре дә назик вә ләтыйф булып, --- мөкаддәс нәрсәләрне генә сөючән буладыр. Г.Тукай. Һәр нәүгы гүзәл вә ләтыйф күбәләкләр сахраның гүзәллегене арттырмакта иде. Ф.Кәрим

2) Йомшак, яхшы. Ләтыйф җил