ЛӘПЕЛДӘ’Ү ф. сөйл. 1) Берәр йомшак әйбер икенчесенә бәрелеп җиңелчә тавыш чыгару 2) күч. Хәрәкәттә булу, берәр эш башкару Ләпелдәп алу Бераз гына ләпелдәү Ләпелдәп кую Бер мәртәбә ләпелдәү Ләпелдәп тору Һәрвакыт, даими ләпелдәү. Аягың ләпелдәп торса, Авызың чәпелдәп торыр. Мәкаль |