ЛӘИМ и. гар. иск. 1. Саран кеше, үзеннән дә кызганучы, түбән җанлы кеше. Ләимнәрдән ләим – кабахәтләрнең кабахәте. Г.Чокрый. Сереңне бирмә, яшер карның агын, Ләимнән интизар итмә мәгашың. Г.Тукай

2. с. мәгъ. Саран. Ул хәсис, надан, ләим адәм иде. К.Насыйри