ЛАКЛАУЧЫ и. 1) Лак белән буяучы, лаклау эшенең остасы, шул эш белән шөгыльләнүче кеше

2) күч. Чынбарлыкны дөрес күрсәтмичә, шомартып, кимчелексез итеп күрсәтүче. Шигырь яздым Мактап яхшы колхозны, Тәнкыйтьчеләр тик бер карап бактылар, «Лаклаучы» дип «матур исем» тактылар. Казан утлары