ЛАКА’У ф. гади с. 1) Эт, мәче кебек хайваннарның тел белән ялап сөт һ.б. сыеклыкны эчүләре

2) күч. Исерткеч эчемлекләрне артык күп эчү. Каргалар үләксә ашамаган, ә син лакарга өлгергәнсең. Ш.Камал

Лакап йөрү Теләсә кайда лакау; күптәннән бирле лакау

Лакап тору Гел лакау; хәзер лакау

Лакый башлау Лакарга керешү

Лакап бетерү Ахырына кадәр лакау