КЫШ и. 1) Ел фасылларының берсе, көз белән яз арасы, елның иң салкын вакыты. Әмма хәзер бик артык ютәлләмичә бер кышны русча укып чыгарга кирәк. Г.Ибраһимов. Кышның яңа яуган ап-ак карларын күңел сафлыгың итеп күз алдына китерәм. Ф.Яруллин. Көз җитте, салкынайтты, кыш якынлаша, ә мин әрекмәнне тагын чыгып чаптым. Т.Миңнуллин

2) Кышкы салкын, суык. Минем хәтеремдә: тышта шыкырдап торган каһәрле кыш иде. Ш.Камал. Кыш бетте дип тун сатма, янә кыш бар. Әйтем. Әче җилләр белән шаярган кыш юашлана төште. А.Гыйләҗев. [Боровинка] Кышка бик чыдамлы һәм авыруларга каршы түземле, ләкин алмалары еш кына кутырлыйлар. Җиләк­җимеш

◊ Кыш бавыры Кыш вакыты. Кыш бавыры бик озын. Әйтем. Кыш көне кар бирмәс Саран. Кышның корсагы зур (киң) Кышын салкыннар җиткәч, ягулыкка, азык­төлеккә, кирәкяракка ихтыяҗның зур булуына ишарә. Кышның корсагы зур... Утыз ике җитезне киштәдә тотып булмас. А.Гыйләҗев. Кышның корсагы уйлаганнан да зуррак икән. Ә алда – кара яз. Ә.Баян