КЫ’Т­КЫТ иярт. 1) к. кыт­кытак. – Кыт-кыт, – ди бер әтәч, – тавыкларым, Килегез тиз, таптым борчак, – ди. Б.Рәхмәт

2) Кыткылдап көлү тавышын белдерә. Үзе көлә кыт-кыт итеп, егылып төшә шап итеп. Н.Исәнбәт