КЫРШАУЛЫ с. диал. к. коршаулы. [Арбаның] Икенче ягында – биш пот сыешлы, кыршаулы, ялтырап беткән тимер кисмәк. Х.Сарьян. Җикерә ул: – Әй, кыршаулы мичкә! Әйләнүең бел, – ди, – син, карт юләр! Зөлфәт. Башына ул ят кош каурыйлары кадап ясалган, затлы ташлар белән бизәлгән алтын кыршаулы калпак кигән. Н.Фәттах