КЫРТЛАТУ ф. 1. Кисү. Һәм Сәхия югалып калмады, өрлектән түбәнгә үрелеп, айгырның колагын кыртлатты да алды. Ф.Яруллин

2. кыртлатып рәв. мәгъ. 1) Кырт иткән тавыш чыгарып, кырт иттереп. – Сый беткәч килдегез бит әле, – дип, буш шешәне читкә тибеп очырды Рембрандт, кыртлатып кыяр чәйнәп. Д.Бүләков

2) сөйл. Яхшы итеп, җиренә җиткереп