КЫРКЫШУ ф. 1) урт. юн. к. кырку I (1, 2 мәгъ.)

2) диал. Сатулашу, кыркылышу. Әти бик озак сатулашып, бик нык кыркышканнан соң гына, кәҗәне ике сум егерме биш тиен көмешкә сатып җибәрде. М. Гафури

Кыркышып алу к. кыркылышып алу