КЫЛТЫРА’У ф. Кылтыр-кылтыр килү, кылтыр-кылтыр иткән тавыш чыгару. Бер үлчәүдә: кырау, сорау, мияу, мырау, һәм кылтырау, һәм шылтырау, һәм кыңгырау. Г.Тукай Кылтырый бирү Бернигә дә карамый кылтырау Кылтырый башлау Кылтырарга тотыну Кылтырап алу Тиз генә, кыска вакыт аралыгында кылтырау Кылтырап китү Кисәк, кинәттән кылтырау Кылтырап кую Бер яки берничә тапкыр кылтырау // Кисәк, өзек-өзек кылтырау Кылтырап тору Туктаусыз, берөзлексез, һәрвакыт кылтырау |