КҮРШЕ’-КҮКЕРТ җый. и. сөйл. к. күрше-күлән. Яренгә --- бер кайтып килербез әле. Туган-тулпы, күрше-күкертне күрербез. Х.Сарьян. Алар исәп-хисапны төгәл белүләре белән күрше-күкерт арасында аерылып торалар --- иде. Г.Ахунов