КҮРШЕ’-КОЛАН җый. и. сөйл. к. күрше-күлән. [Мәһди:] – Тик бел аны: күрше-коланга безнең хакта, бигрәк тә киленең хакында нахак сүз, гайбәт сүзе сөйләп йөрисе булма ---, – диде дә ишекне каты ябып чыгып китте. Ш.Максудова. Әмма Зөләйха апа үзенең бөркетенә күз туйганчы карарга да, күрше-колан арасында әз-мәз мактанып, горурланып калырга да өлгермәде. Г.Мөхәммәтшин