КҮРА’ЛМАУ ф. сөйл. Берәр кешегә яки берәр нәрсәгә карата яратмау, нәфрәт хисе кичерү. [Зәйнәп:] Җитте! --- Нинди китү, ди, ул, нинди тору? Мин бит сине күралмыйм! Х.Ибраһим. --- күралмыйм мин аны. Ул мине эзәрлекли, миннән көлә, интектерә, җәзалый. Ф.Яруллин. Ул, кызның күзләренә карап: – Мине шулкадәр күралмас булдыңмыни? – дип сорады. С.Шәмси

Күралмый башлау Күралмау дәрәҗәсенә җитү