КҮ’З-КҮЗ с. 1. Күзгә охшаш түгәрәкләре булган, күзле; күзләрдән торган; күзләр хасил иткән. Аннары килеп, бу адәмнең күз-күз тишекле свитер кигәнлеген --- дә өстәргә кирәк. Ф.Садриев. Күз-күз күләгәләр Җиһангир кулы өстендә биешә, качыш уены уйныйлар сыман. Н.Хәсәнов. Менә известняк кисәгендә күз-күз булып зәңгәр целестин оялары ялтырый. Җ.Тәрҗеман

2. рәв. мәгъ. Күзләр хасил итеп, күз кебек тишекләр рәвешендә. Аңына килгәндә, ул баш өстендәге ботак урыннары күз-күз булып торган агач түшәм күрде ---. Ф.Галиев