КҮБӘЛӘКЛӘНҮ ф. 1) Күбәләк кортыннан, үсеп, күбәләккә әйләнү

2) Күбәләк рәвеше алу, күбәләк сыман булу. Көн бераз җылыта төшкән, җил дә туктаган, карны да себертми, [кар] күбәләкләнеп кенә ява башлаган. X.Кәрим