КУЫКЛАНУ ф. Куыклар (1–2 мәгъ.) барлыкка килү

Куыклана башлау Куыкланырга тотыну

Куыкланып бетү Күп санда куыклар барлыкка килү; нык куыклану. Аның өсте манма су, куллары пешеп куыкланып беткән. Г.Әпсәләмов

Куыкланып тору Куыкланган хәлдә булу