КУЛСЫ’З-АЯКСЫЗ с. 1. Кулы да, аягы да булмаган. Кулсыз-аяксыз ирләргә дә асылынырга гына торалар иде алар. Ф.Баттал. Күзләрен шардай тәгәрәтеп, кулсыз-аяксыз, телсез һәм буынсыз булып ята... Г.Гыйльманов

2. рәв. мәгъ. 1) Кулсыз, аяксыз килеш. – Кулсыз-аяксыз кайтса да риза булыр идек әле, – диделәр. К.Тимбикова

2) Ярдәмчесез. Балалар да киткәч, тәмам кулсыз-аяксыз калдым