КУЛЛАП рәв. 1) Сыңар (бер) яки ике кул белән. Карчык ике куллап яулыгын рәтли дә җиңел генә бер көрсенеп куя ---. Ә.Еники. Габделхәмит, каты ыңгырашып, ике куллап башын тотты. С.Зыялы

2) Кул биреп. Ике куллап күрешү