КУ’ЛАРА рәв. 1) Төп эштән тыш тагын башка эштә. Монда мин кулара гына эшлим

2) сөйл. Вакыт-вакыт. Кулара безгә дә килеп китә инде ул

◊ Куларага керү Ярдәм итү. Шамил куларага керә дә башлаган икән инде: Иртештән су алып менде. Я.Зәнкиев